Gie Bogaert debuteerde in 1987 met de verhalenbundel Klein Berlijns drama. Drie jaar later volgde zijn eerste roman Wat kwaad doen de tovenaars? Later verschenen achtereenvolgens Keizer Doede (1992), Wat we met de liefde doen (1995), De liefdeverzamelaar (1998), Nathan Meyer, vrouwenwandelaar (2000) en de Trilogie van het haalbare: Hemelstof (2004), Opklaringen (2006) en Luchtgezichten (2010).  Begin 2013  publiceerde hij bij De Bezige Bij een nieuwe roman: Noora’s dwaling. Voorjaar 2016 verscheen bij dezelfde uitgever de mozaïekroman Roosevelt.

Zeven jaar lang werkte Gie Bogaert als columnist voor de cultuurzender Klara, Radio 1 en de tijdschriften ‘Kunst & Cultuur’ en ‘Het Kunstenpaleis.’ Met Kristien Hemmerechts, Walter van den Broeck, Bart Moeyaert, Robert Long en René Appel schreef hij de IKON/VRT-tv-filmreeks Over de liefde.

Gie Bogaert is germanist en werkt onder meer als docent proza aan de SchrijversAcademie te Antwerpen. Liefde, verlies en eenzaamheid zijn de centrale thema’s in zijn werk. Het wordt stilistisch gekenmerkt door een grote suggestiviteit en een soms sobere, soms fijnzinnige, poëtische zegging. Vrij Nederland noemde hem ‘een Geheimtip voor literaire fijnproevers’, Knack ‘de meest lyrische onder de Vlaamse auteurs’ en De Standaard ‘de meester van de kleine speelruimte’.

%d bloggers liken dit: